Duterte Serye: Rape Joke

By: Christian Abella, Duterte Dailynews Service, Manny Piñol, Rodrigo Duterte for President National Chapter, and Bruce Rivera

Full video here:

Dalawang serye ng pagdukot na ang ginawa ni Pugoy. Base sa ikinuwento ni Mayor Duterte, si Hamill ay kasama sa ikalawang pagbihag. Pero noong unang pagbihag, gusto ni Mayor Duterte na ipapatay si Pugoy noong mga panahong iyon. Pero sinabi ni Cory Aquino kay Duterte na ayusin ang sitwasyon sa pinakamapayapang paraan at na walang mamamatay. Dahil ang utos ay huwag patayin si Pugoy, wala siyang ginawa kundi sumunod na lang. Saka naman nangyari ang ikalawang pagbihag, kung saan dito humugot si Duterte ng kuwento (o sa paningin ng media, rape joke), kung saan si Hamill at ang iba pang mga misyonaryo ay pinatay ni Pugoy at ng kanyang grupo.

Ang unang pagdukot ay nangyari sa DAPECOL (Davao Penal Colony) sa Panabo, Davao del Norte, na kung tutuusin ay labas na ito sa hurisdiksyon ni Mayor. Nang sumuko na si Pugoy at ang kanyang grupo, inilipat sila sa METRODISCOM sa Lungsod ng Davao. Pagkatapos ng dalawang buwan, may mga misyonaryong nangaral sa loob ng kulungan kasama si Hamill. Dito na nangyari ang pamosong hostage taking. Sa kasong ito may hurisdiksyon na si Mayor sa mga nakakulong.

Ngayon, kung  ang sinasabi ng iba ay papatay lang nang papatay si Mayor, mali sila. Sinabihan ni Mayor ang mga sundalo na patayin ang mga bumihag kapag may nakita na silang dugo na umagos sa kanya. Ibig sabihin kasi nito, pumapalag na sina Pugoy at ang iba pa sa parusang ipinataw ng awtoridad. Kung susuko ulit sila, walang problema. Ililipat naman sila sa iba pang kulungan.


Sa panayam ng mga reporter sa kanyang bahay sa Lungsod ng Davao, sinabi ni Duterte na ang nilalaman ng kanyang pahayag ay ang pagbihag kung saan ang grupo ng mga inmate na pinamunuan ni Felipe Pugoy ay dumukot sa pangkat ng mga misyonerong Kristiyano, kasama na si Jaqueline Hamil, isang Australian.

Nagtapos ang insidente sa pagkamatay ng limang bihag, kasama si Hamil, at labing-anim na preso.


12974430_1005502236198912_1957612948725473642_nMapagkumbabang inamin ng nangungunang kandidato sa pagkapangulo na si Rody Duterte na hindi pa niya natutunan ang pagiging pino na inaasahan sa isang pambansang pulitiko. Humingi siya ngayon ng tawad sa mga nasaktan sa kanyang “magaspang na pagsasalita” na ginamit niya tungkol sa insidente ng panggagahasa na nangyari 27 taon na ang nakalipas.

“Gutter language iyan. Patawad kung hindi nagustuhan ng iba,” ang sinabi ni Duterte na binanggit ng TV5 reporter na si Gem Avanceña sa isang post sa kanyang Facebook page ngayon.

“Luma na iyan, ganoon kami magsalita. Galing ako diyan sa baba, eh. Hindi naman ako anak ng coño.”

Kahit si Duterte ay anak ng dating gobernador ng Lalawigan ng Davao at ng isang guro sa pampublikong paaralan, natutunan niya ang paraan at pagsasalita ng mga taga-kalye dahil sa kanyang pakikisama sa mga kapitbahay na maton.

Bilang isang estudyante sa mataas na paaralan, napatalsik si Duterte sa Ateneo de Davao dahil sa ilang serye ng kalokohan at inamin na natapos niya ang high school sa loob ng pitong taon. Natapos niya ang pag-aaral ng batas sa San Beda College sa Maynila at naging isang matapang na pampamahalaang tagausig na lumalaban sa katiwalian (government anti-graft prosecutor).

Umani ng batikos si Duterte matapos maipakita ng isang video clip (ng kanyang mahabang talumpati sa Amoranto Stadium rally sa Lungsod Quezon noong Abril 12) na nagpapakita ng paggamit niya ng magaspang na pagsasalita tungkol sa panggagahasa at pagpatay sa isang misyonaryong Australian ng mga preso sa Metrodiscom Jail sa Lungsod ng Davao noong 1989, isang taon matapos siyang mahalal bilang alkalde ng lungsod.

Ang misyonaryong Australian at ang 16 pang iba ay binihag ng grupo ng mga preso na pinamumunuan ni Felipe Pugoy, na nakatakas mula sa Davao Penal Colony ilang buwan ang nakakaraan.

Matapos tumakas si Pugoy sa Davao Penal Colony sa Davao Del Norte, ilang kilometro lang ang layo mula sa lungsod, binihag niya ang mga pasahero ng isang bus.

Nakipagnegosasyon si Dutete upang ialay ang sarili kapalit ang pagpapalaya ng mga bihag na tinanggap ni Pugoy pero matapos nito, tinutukan niya ng kutsilyo ang lalamunan ng alkalde.

Maya-maya hinikayat ni Duterte si Pugoy na sumuko na, at ang huli at ang kanyang mga kasama ay dinala sa Metrodiscom Jail.

Makalipas ang ilang buwan binihag niya at ng kapwa niya preso ang mga misyonaryo, na pinatay ang lima sa kanila, kasama ang babaeng misyonaryo na ginahasa.

Personal na pinamunuan ni Duterte ang grupo na pumatay sa mga bumihag at nagligtas sa 12 misyonaryo. Lahat ng bumihag, kasama si Pugoy, ay pinatay ni Duterte at ng grupo ng mga pulis.

Sa ilang pagkakatoan, isinalaysay ni Duterte ang paggahasa at pagpatay sa misyonaryo tulad ng ginawa niya sa Amoranto Stadium pero hindi ito nagdulot dati ng katulad na isyu ngayong siya ay tumatakbo bilang Pangulo.

Nagkaroon ng isyu si Duterte dahil sa kanyang [diumano’y pagmumura sa Santo Papa].

Humingi siya ng tawad sa nangyari at dito nabawasan ang kanyang paggamit ng mura.

Pinayuhan si Duterte ng malalapit niyang mga kaibigan na mag-ingat sa pagpili ng kanyang sasabihin ngayong siya’y tumatakbo sa pinakamataas na posisyon sa bansa.


Sabi ni Duterte:

Totoo iyon. Sinabi ko iyon. Gutter language [ang sabi nila], pero ito’y sinabi ko dala ng matinding galit. Makinig kayo – pati si Mar Roxas. Bago kayo mag-isip ng kung anu-ano, ganito iyan: Noong 1989, nasa simbahan ako, nakikinig ng misa. Tumawag ang security dahil si Cory Aquino, ang Pangulo, ay nasa linya [ng telepono]. Ito ang sinabi niya, “Ano ang nangyayari diyan?”

“Ano, Ma’am?”

“Yung Penal Colony sa Panabo.”

“Nasa Davao ako, Ma’am.

“Hindi ba’t ikaw ang Chairman ng Peace and Order Council?”

“Opo.”

“Eh, bakit wala kang alam?”

“Nitong umaga, walang nagsabi sa akin.”

“Merong binihag kahapon ng hapon. Paalis na ang mga tao. Palabas na sa visiting area ng Davao Penal colony [ang mga bumihag]. Paglabas na, merong pagdukot kung saan kumuha ang 16 convict ng tig-isa nilang bihag. Merong 16 na bihag at 16 na kriminal.”

“Ma’am, titingnan ko iyan.”

“Huwag mo nang tingnan iyan. Pumunta ka doon at alamin mo.”

Sumakay ako ng chopper ng Air Force at nag-ikot muna kami, nag-survey sa lugar, at sumakay sa Sarao [jeepney] na parang mataas, nandoon. Nitong papunta pa lang ako, sinabihan ako na nakipagkasundo ang mga bumihag sa mga awtoridad sa kulungan na palabasin sila at kuhanin ng sasakyan. Sabi ko, harangan ang highway para maabutan ko. Papuntang Agusan na sila. Nandoon na sila sa Agusan. Sabi ko, ibaba ako sa harap ng jeep.

Pagdating ko doon, dalawa kami ni General Estares. Siya ay isang koronel noong panahong iyon. Naghubad ako at ang baril ko ay tinapon ko sa tabi. Sabi ko, “Wala akong baril. Puwede akong makipag-usap sa iyo.” Noong lumapit ako, naaamoy ko na ang mga tao. Lahat ng dumi ng tao ay nandoon, dahil hindi sila pinayagang lahat ng mga bumihag, ng mga kriminal, na lumabas dahil sinusundan sila ng Army, PC (mga pulis), lahat nandoon na. Sabi ko, puwede tayong mag-usap. Puwede ba akong lumapit? Nakita ko ang dumi ng tao ay naghalo na – pati ihi, lahat na. Sa katunayan, habang nakikipagnegosasyon ako, sabi ko, “Bakit naman itong mga inosente, eh kung may hinanakit kayo, eh di pag-usapan natin.” Eh ayaw, ako nakinig lang. Matiyaga akong nakinig.

Maya-maya, lumapit si Estares. Sabi niya, may isang bata diyan na nahostage, hindi nanay niya ang nagkarga. Ang bata na iyan ay tatlong buwang gulang pa lamang. Tiningnan namin, kulay asul, walang gatas. Ang nanay ay nakatakbo, at ang naiwan sa loob ay ang tiyahin – ang kaptid ng nanay. Halos mamamatay na ang bata. Sabi ni Estares, “Mahalaga dito ang oras, inaalala ko ang kapakanan ng bata.” Sabi ko, “Palayain nila ang bata pati ang tita, at ako ang magpapabihag.” Totoo ka? Oo. Sige. Mauna na ako. Tapos walang palaban. Walang exchange. Noong nandoon na kami, isa-isa, kung anu-ano ang kaso nila: kidnapping, murder, lahat na. Eh sabi ko, “Hindi tayo tatagal dito, pati ako mamamatay. Punta na lang tayo sa opisina ko – may banyo doon, makaligo kayo, makapaghugas kayo, makakain kayo.” Napag-usapan namin ang kaso.

Bumalik kami sa Lungsod ng Davao. Ako ang hostage nila. Lahat ng iyon ay nasa mga footages ng lahat ng networks noong mga panahong iyon. Sinabi ko sa mga sundalo na kapag nakita nila akong may dugo, ubusin na nila ang lahat. Pumasok kami doon, at nakipagnegosasyon. Inihatid ang ina ni Pugoy ng Philippine Army at dinala sa Davao at sila’y nag-usap.

Ang iba’y sumuko na, si Pugoy ay ayaw. Sabi ko kay Calida, “Sir, babarilin ko itong tatlo pagbaba.” Kinausap ko ang kapatid ko na isa, sabi ko, babarilin ko ito. Tigdalawa sana kami, pero si Jess Dureza…tumawag kay Cory. Tumawag si Cory at sinabihan ako na lutasin na nang mapayapa ang pagdukot sa mga bihag. Wala akong magawa. Tapos na sana iyon. Si Jess Dureza ang ayaw.

Matapos ang isang buwan, may pumasok na mga prayer warriors, nag-hostage na naman sila ng Australian. Sabi ko, ako ulit ang mag-negotiate. Ayaw nang pumayag ng militar. kasi [sabi nila,] “yayariin ka ng mga iyan.”

Ginawang human shield ang bata, isang babae – yung puti – tapos may dalawang lalaki. Ayaw talaga ng militar, ayaw ko rin. Gusto nila ng jeep, ayaw ko. May mga opisyal na pumayag, sabi ko ayaw ko. Ilalaban nila ito, pumilit sila.

Ang mga sundalo, kinuha ang mga patay.

Sa matindi kong galit, gutter language iyan eh, sabi ko, “Oh ito, ang ganda-ganda pa, mukhang artista, putang ina, naunahan pa ako. Patayin mo lahat [ng mga bumihag].” Sa galit iyon. Hindi ako nagbibiro.

Noong kinukwento ko iyan, sabi ko, “Roxas, panay ang arte mo, magpa-hostage ka lang.”

Galit ako noong mga panahong iyon.

Iyan ang aking paliwanag. Iyan na. Kung hindi ka maniwala diyan, magpapatunay diyan ang mga video. Gutter language iyan. Ganoon ang mga lalaki kung magsalita.

“Putang ina, naunahan mo pa ako, letse ka.”

Patawad kung hindi nagustuhan ng iba.

Pero iyan ang totoo. Iyan ay isang insidente pero merong kuwento sa likod nito.

Iyon ay isang masamang pahayag. Hindi iyon isang masamang biro. Talagang galit ako kaya ko sinabi iyon, “Oh, putang ina, naunahan mo pa ako.” Lipas na iyan. Ganoon talaga, sa buhay ng isang tao, maraming dadating. Pero ako, ang ginagawa ko ay para sa kapwa tao.

Pinapatay ko silang lahat noong panahong iyon. Ako ang nag-utos na patayin silang lahat. Armado sila, at may napatay na silang ilang tao.

At ako ay inimbestigahan ng isang komite sa Kongreso.

Handa akong itaya ang aking pagtakbo bilang Pangulo.

Huwag niyo akong hingan ng patawad sa isang bagay na ginawa ko dahil sa tawag ng pangangailangan nang panahong iyon.

Handa akong mawalan ng [suporta mula sa] Gabriela at lahat. Wala akong pakialam.

Sabi ko sa iyo, hindi ako mamamatay kapag hindi ako naging Pangulo.

Pero ang sigurado, ang prinsipyo ko, panghahawakan ko ang aking puwersa. Nasabi ko iyon dahil sa galit. Kung kayo kaya ang nandoon, sige mga Gabriela, pati si Mar Roxas.

Mabuti, puwede na akong magretiro.

Sa ganitong kaso, ginawa ko eh….Humihingi ako ng patawad sa lahat. Humihingi ako ng tawad sa mga Pilipino. Ito ang aking istilo. Ito ang aking bibig. Nasabi ko iyan dahil sa galit. Pero makinig muna sa kuwento sa likod nito. Huwag kayo basta-basta na lang na paambak-ambak diyan.

BIRO ANG PANGGAGAHASA?

Hindi. Hindi ko ginawa iyan. Isinalaysay ko iyan. Hindi ako ngumiti. Nagsasalita lang ako nang may saysay. Kung ayaw ninyo ng tao na ganitong magsalita, pasensya. Eh di doon kayo sa English spokening, yung mga coño. Doon kayo sa mga magnanakaw na wala namang ginawa. Ano naman ang ginawa ninyo sa katapangan ninyo? Magpabihag ng barbero. Beh, Binay, puro ka lang nakaw diyan. Buti ka pa. Ako dito, nagpapabihag, sinusugal ko ang buhay ko dito. Kayo diyan, nakaw nang nakaw pero wala naman kayong ginawa.


Narito naman ang pahayag ni Bruce Rivera tungkol sa rape joke:

Noon ay 1989. Labing-anim na taong gulang lamang ako nang sinagip ni Duterte ang isang magandang babaeng Australian na ginahasa. Pinaslang ang bata at dito umiyak si Duterte. Totoo, matapos ang maraming taon, natatandaan niya ang karanasang iyon, at sinabi sa mga tagapakinig, napakaganda ng biktima, dapat siyang mauna.

OO, IYON AY ISANG HINDI MAGANDANG BIRO.

Pero sa kuwentong ito, iniligtas niya ang biktima. Bilang alkalde, dapat pinapatnubayan niya lang ito pero naging aktibo siya sa pakikibahagi sa operasyon, higit pa sa tawag ng tungkulin. Malamang, nasabi niya ito sa mga kriminal dahil hindi ito ang unang pagkakataon na narinig ko ang kuwentong iyan. Kaya kasama sa kanyang pag-alala sa nangyari ang isang bagay na mukhang isang biro. Pero tingnan mo ito sa kanyang pananaw.

Nakipagbarilan siya laban sa mga kriminal. Bilang bagong-upong alkalde…sinabi niya iyon sa mga rapist na nandoon… At bilang isa na umamin na siya’y barako, minura niya ang mga kriminal sa pagsasabi na sa di-tuwirang salin sa Tagalog, “Gago kayo, inunahan niyo pa ako.” Iyon ay wika ng mga barumbado at nasabi iyon ng Alkalde. Kailangan niyang gawin iyon upang takutin ang mga kriminal na matitigas ang ulo, at nagawa niya iyon. Iyan ang dahilan kung bakit ligtas ang Lungsod ng Davao. Walang kriminal ang gustong inisin ang isa pang barumbado na nasa awtoridad. Kaya marami sa kanila ang lumisan sa Davao, at heto na – ang Kalakhang Maynila na ang nagsilbi nilang bagong kanlungan. Sila ngayon ang may kontrol dito. Walang barumbado dito na nasa kapangyarihan ngayon. Kaya, nakita natin ang pagdami ng maraming sindikato ng krimen na hinayaang lumago dahil hindi sila tinakot ng mga “disenteng” pulitiko.

Lumipas na ang 28 taon, pero malaking bagay ito para sa ilan sa inyo. Umiiyak kayo na para bang kayo ay biktima. Sinasabi ninyo na hindi katanggap-tanggap para sa inyo ang isang lider gaya ni Duterte dahil dapat may pagkapino siya – na hindi siya magsalita gaya ng isang barumbado. Pero siya ay barumbado – barumbado na may konsensiya na kayang gumawa ng walang-pakundangang birong pang- barumbado pero umiiyak na parang isang Katolikong taong may moralidad sa kawalang-katarungan. Sinasabi ninyo, “Huwag ninyo siyang iboto.” At sinasabi ko sa inyo, eh di huwag ninyo siyang iboto….

Pero tatanungin ko kayong mga mapagkunwari diyan: Ano ang ginagawa ng inyong mga kandidato noong 1989? Malamang na si Mar ay nasa ligtas na mga kalye sa Boston. Nakatira nang ligtas si Grace sa Maynila kasama ang kanyang mga mayaman at sikat na magulang… at abala si Binay sa pagpapayaman dahil masuwerte siya na mahirang bilang OIC sa mayaman nang Makati. Hindi nila kailangang problemahin ang Davao noong 1989.

Kaya ako na ang magmumura: Putang ina niyo din!!! Galing ninyong magmalinis. Kung gusto niyo ng presidente na perpekto, kahit anong bayas at salsal ang gawin niyo, walang ganoon. Pero kung magreact kayo na para bang hindi katanggap-tanggap, eh puke ng ina ninyo!!! At hindi ito isang pahayag. Naiinis na ako.

Nandito na tayo sa sitwasyon kung saan nagkalat ang kriminalidad dahil kayong mga mapagkunwari ay gusto ng pino at edukadong mga lider na binabantayan ang anumang sasabihin nila dahil napakasensitibo ninyo. Iniingatan ninyo na hindi masira ang inyong mga balahibo. At ano ang napala natin? Mga kriminal na malakas ang loob.

Sasabihin ninyo sa buong mundo na ilagay ang ating sarili sa kinalalagyan ng biktima ng panggagahasa. Alam niyo ba na AKO AY BIKTIMA NG PANGGAGAHASA noong pitong gulang pa lang ako? Ako dapat ang maunang masaktan sa naturang biro. Pero hindi. Kasi mas lalo akong nasasaktan sa katotohanang itinatago ng aking pagiging pino at pagiging edukado ang aking sitwasyon. Sana nariyan si Mayor Digong para upakan ang dalawang taong gumawa nito sa akin.

At ang pinakamalala, sinasabi ninyo sa amin na huwag iboto si Duterte gayong ang totoong dahilan kung bakit kailangan siyang ibangon mula sa pagreretiro at pag-iisa sa mapayapang Davao ay dahil bulok ang ginagawang trabaho ng inyong mga kandidato. Kaligtasan man ay hindi nila ito maibigay.

Kaya, tama na ang maruming kampanya. Ganito ang gagawin natin: Kaming boboto kay Duterte, boboto kami kahit anong black propaganda ninyo. Sa inyo na lang din ang undecided. Kung magpapadala sila sa inyo, CONGRATULATIONS!!!

Pagod na ako sa pagtatanggol sa tao na hindi ko dapat ipagtanggol mula sa mga mapagkunwaring gaya ninyo. At kapag natalo siya dahil mas marami ang mga mapagkunwari kaysa sa mga nagpapakatotoo sa ating bansa, eh di tanggapin nila ang bunga ng kanilang ginawa. Sakaling ikaw ay magahasa o kung ang iyong minamahal ay nagahasa, hindi magbibiro ang inyong Pangulo dahil iyon ang sumira sa isang kandidato na dapat sana’y pumigil [o rumesponde] sa naturang panggagahasa. At malaki ang pagkakataong walang gagawin diyan ang inyong Pangulo. Hindi siya barumbado, hindi ba?

Bruce Villafuerte Rivera


Narito naman ang opinyon ng isang netizen tungkol dito:

Hayaan mong sabihin ko ang aking opinyon tungkol sa isyu ng pagbibiro ni Digong.

…Isa itong paliwanag kung ano ang nasa likod ng mga pahayag. Hindi na kailangang pagandahin pa ito dahil ito ay isang hindi magandang pahayag ng isang hindi komedyante sa isang seryosong palabas.

Labingtatlong gulang pa lang ako nang nangyari ang insidenteng iyon sa aking bayang sinilangan na Lungsod ng Davao. Bibigyan ko kayo ng ideya kung ano ang nangyayari sa Davao noong panahong iyon. Nagsisimula pa lang na bumangon ang lungsod dahil nagkalat doon ang mga komunista.

Normal na sa mga panahong iyon na patatahimikin kami ng aming guro habang nagkaklase dahil merong mga NPA na hinahabol ng mga pulis o Alsa Masa. At oo, nakita namin na may isang napatay sa loob ng paaralan. Nakakabaliw, ano?

Halos naging lugar ng patayan ang Davao noong mga panahong iyon at walang kuwenta ang isang araw kung dalawa o tatlo lang ang napapatay sa panig man ng NPA o ng militar.

Ang aking Tatay ay bahagi din ng “Alsa Masa” at isang beses sa isang linggo nagsilbi siya bilang tanod dahil sa bawat barangay, salit-salitan ang pagtatanod ng mga tao sa barangay mula sa mga NPA sa gabi. At sa bawat umaga, hahanapin ko ang kalibre 45 sa aming altar at minsan isang granada. Oo, kailangan mong maging armado para laging handa kung sakali. Bilang isang bata, niyaya ko ang aking mga kaibigan na ilawan ang kalye gabi-gabi gamit ang langis at bunot sa loob ng lata. Lahat ng poste ng ilaw ay napundi dahil laging pinuputol ng mga NPA ang kable o binabasag ang mga lampara.

Buhay na buhay ang bayanihan sa mga panahong iyon. At ang lahat ay nakikibahagi upang maging ligtas ang kanilang lugar. Nakakatakot iyon pero kahit paano ay nasanay kami at nakaligtas kami.

Naintindihan ko nang buo ang mga salitang binitiwan ni Digong sa video na iyan habang ikinukuwento niya iyon. Nang sinabi niyang “Inunahan ninyo pa si Mayor,” ang pahayag na iyon ay para sa mga barumbado. At hindi ito ibig sabihin na “Inunahan pa siya sa paggahasa” kundi ang maka-iskor sa babaeng iyan. Oo, naging chickboy si Digong noon pero hindi siya rapist. …Nakita niya na maganda ang babaeng iyon at galit na galit siya sa paggahasa at pagpatay sa kanya.

Kailangan ninyong intindihin ang mga nangyayari noong panahong iyon upang maintindihan ang kanyang sinasabi. Sanay na siya sa mga salitang pang-kanto habang hinaharap niya ang mga ganitong klaseng tao sa araw-araw. Kailangan mong maintindihan ang ganoong klase ng salita at kultura nila.

Ang sinasabi ko lang, ang doktor na tumitingin sa mga pasyenteng may trangkaso at ubo ay mahahawaan din ng trangkaso at ubo, pero hindi nito mababago ang katotohanang siya’y doktor pa rin.

Si Digong ay isang magaling na lider na hindi maganda ang pagsasalita at pagpapatawa, pero hindi nito mababago ang katotohanang siya’y isang magaling na lider na tinatapos nang maayos ang trabaho.

Huwag siyang husgahan lamang sa kanyang salita o biro kundi sa kanyang gawa at track record. Kung gusto mo ng tao na magaling magsalita, eh di piliin mo siya, pero masasalamin ba nito na siya’y isang magaling na tao o lider?

Tandaan, mas mabuti ang may MAGANDANG GINAWA kaysa sa MAGANDANG SINABI.

Laging pinatutunayan ng GAWA na WALANG LAMAN ang mga salita.


Translated by: TweetNewscaster

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s