My Duterte Story: Strangest Breakfast

13062328_10153694181403931_3884617606790400212_nBy: Fonzi Avila Marquez

Kakaiba ang agahang iyon sa akin.

Brownout sa aming bahay at tinatamad akong magluto kaya tumungo ako sa Balbacua malapit sa Bangkal sa Davao para kumain. Napansin ko ang isang kotse ng pulisya na nakahimpil malapit sa lugar na iyon, kaya naramdaman ko na ligtas ako habang kumakain. Napansin ko na may mga kasama ang mga pulis: dalawang babae na hindi lampas ng 25 taong gulang, isang middle-aged na lalaki, at isang batambatang lalaki. Abala ako sa aking ginagawa, at napansin ko na tumayo ang isang pulis at nagbayad sa kanilang agahan. Mukhang lumabas siya upang kumain kasama ang kanyang pamilya ng isang masaganang agahan bago magtrabaho. Palagay ko’y hindi, dahil ang paggamit ng kotse ng pulisya para sa bagay na iyan ay nangangahulugan na ginamit ang sasakyan para sa pansariling paggamit. Iyan ay kakaiba sa Lungsod ng Davao.

Nang tumayo ako para magbayad ng aking agahan, nabanggit ng kahera na nakita niya ang mga posas na inilalagay sa dalawang babae at sa isang lalaki nang sila’y umalis. Tinanong ko kung bakit, at sinabi niya na ang dalawang babae at ang isang lalaki ay nahuli ilang oras lamang dahil sa pag-iingat at pagtutulak ng droga. Parang ipinadama ng mga pulis na pinakakain muna sila bago tumuloy sa presinto.

Hindi ko alam kung ano ang iisipin ko sa sitwasyong iyan. Hindi ko pa rin alam. Alam ko lang na mali ang anumang iniisip ng ibang tao laban sa tatak ng katarungan sa Lungsod ng Davao. Siyempre, paiba-iba si Mayor Rody. Pero mas lalo nang paiba-iba ang reyalidad. Alam kong mukhang mahirap maging si Rody, kasi kilala ko siya bilang isang mabuting tao. Kung aalisin niya ang kanyang pagkatao [na madalas makita sa media], hindi matatakot sa kanya (o hindi siya irerespeto) ng kanyang mga kasama o maging ng mga kriminal. Alam kong hindi kapani-paniwalang isipin ito, pero hindi mo talaga maitatago ito sa mga pagkakataong nahuhuli natin ang mga tao nang hindi nila inaasahan. Ang sukatan ng isang tao ay kung ginagawa niya ang mga bagay sa sarili nitong panahon, at hindi kung kailan siya’y nasa camera o nasa entablado. Mukhang makikita ko ang #TapangatMalasakit sa totoong buhay. Hindi ko ito makakalimutan.


Translated by: TweetNewscaster

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s